1.

Do tej pory mój dziadek oglądał wyłącznie telewizję analogową. Część programów telewizyjnych miała jakość bardo dobrą, ale kilka z nich jak na przykład program TVP1 miał jakość fatalną. Na ekranie telewizora widać było odbicia, czasami obraz śnieżył (patrz: Rysunek nr 1). Dziadek był niezadowolony.

Rysunek nr 1 Jakość odbieranego analogowo programu TVP1 pozostawia wiele do życzenia

2.

Dziadek do odbioru telewizji analogowej używa anteny siatkowej z wbudowanym wzmacniaczem (patrz: Rysunek nr 2). Jest to rozwiązanie tanie i popularne, ale niestety mało odporne na zakłócenia towarzyszące odbiorowi telewizji analogowej.

Rysunek nr 2 Antena siatkowa ze wzmacniaczem służąca do odbioru telewizji

3.

Po uruchomieniu emisji DVB-T ze stacji we Wręczycy Wielkiej i z Częstochowy nasze miasto znalazło się w zasięgu odbioru sygnału naziemnej telewizji cyfrowej. Nadarzyła się zatem okazja aby uwolnić dziadka od męczarni śnieżącego obrazu i przestawić się z odbioru telewizji analogowej na odbiór telewizji cyfrowej.

4.

Pod choinkę kupiłem dziadkowi dekoder do odbioru naziemnej telewizji cyfrowej, zwany również jako set-top-box (STB). Mimo, iż formalnie dekoder nie spełnia wszystkich wymagań wskazanych w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury, to jego funkcjonalnośc w zupełności wystarcza do codziennego oglądania telewizji. W moim przypadku czynnikiem determinującym wybór dekodera był duży i przejrzysty pilot zdalnego sterowania. Po zakupie dekodera okazało się jednak, że telewizor dziadka jest bardzo starego typu i nie jest wyposażony w złącza ani SCART ani HDMI, którymi można by podłączyć dekoder do telewizora. Posiada wyłącznie wejście antenowe i jedno wejście composite video (CVBS) (patrz: Rysunek nr 3).

Rysunek nr 3 Wejścia w jakie wyposażony jest telewizor dziadka – brak złącza SCART i HDMI, ale jest złącze CVBS

5.

Z kolei zakupiony dekoder wyposażony jest jedynie w złącza obowiązkowe tj. SCART i HDMI. Nie jest wzbogacony o złącza suplementarne do złącz SCART i HDMI, takie jak np. component video   (YPrPb), albo composite video (CVBS). Dlatego aby podłączyć dekoder do telewizora konieczny okazał się zakup stosownego adaptera, czyli przejściówki SCART/CVBS i kabelka ze złączami typu cinch-cinch (patrz: Rysunek nr 4a).

Rysunek nr 4a Dekoder do odbioru naziemnej telewizji cyfrowej (set-top-box) oraz adapter SCART/CVBS do podłączenia dekodera do telewizora

Istnieje też inny sposób na podłączenie telewizora bez złącza SCART do dekodera. Zamiast adaptera można zakupić odpowiedni kabel euro-cinch (3x) (patrz: Rysunek 4b), który należy podłączyć w analogiczny sposób jak adapter i kable typu cinch-cinch. Przyznam jednak, że adapter w porównaniu do kabla euro-cinch (3x) okazał się tańszy o kilka złotych, dlatego zdecydowałem się to rozwiązanie.

Rysunek nr 4b Kabel euro-cinch (3x) to alternatywny sposób na podłączenie telewizora bez złącza SCART do dekodera

6.

Do wyjścia SCART w dekoderze wetknąłem adapter, zaś za pomocą kabelków (żółty, czerwony, biały) podłączyłem dekoder do telewizora. Żółtym kabelkiem przesyłany jest sygnał wizyjny, białym i czerwonym sygnał dźwiękowy (dwa kanały - stereo). Wtyczkę od kabla antenowego podłączyłem do wejścia antenowego dekodera (patrz: Rysunek nr 5).

Rysunek nr 5 Tak podłącza się kabelki w dekoderze

7.

Żółtą wtyczkę kabelka podłączyłem do wejścia wizyjnego (CVBS) w telewizorze. Czerwonej wtyczki nie ma gdzie podłączyć, bo telewizor jest stary i ma tylko jeden głośnik (mono) (patrz: Rysunek nr 6).

Rysunek nr 6 Tak podłącza się kabelki w telewizorze aby oglądać naziemną telewizję cyfrową

8.

Po przeczytaniu łatwej instrukcji obsługi, wcisnąłem na pilocie przycisk automatycznego wyszukiwania programów telewizyjnych jakie dostępne są w ofercie naziemnej telewizji cyfrowej. Dekoder w parę minut odnalazł 13 programów telewizyjnych.

Rysunek nr 7 Jakość programów telewizyjnych dostępnych w ofercie bezpłatnej naziemnej telewizji cyfrowej jest doskonała

9.

Dziadek zadowolony jest z większej liczby programów telewizyjnych. Warto wybrać dla dziadka taki dekoder aby pilot do zdalnej obsługi dekodera miał duże przyciski i był intuicyjny.

Rysunek nr 8 A tak wygląda zadowolony dziadek – dziadek cyfrowy

powrót na początek strony